Mexicaanse groenblijvende eik (Quercus rhysophylla ‘Maya’)

(Foto: Marinus Rouweler)

Een paar jaar geleden heb ik de Boomspiegel-reeks van F.J. Fontaine gekocht. Uitgave 4 (verschijningsjaar 1988) gaat over het geslacht Quercus (Eik). Dit geslacht omvat meer dan 500 soorten. In het boek wordt vermeld dat er groenblijvende eiken bestaan. Omdat deze soorten hier niet winterhard zijn, besteedde Fontaine er echter niet veel aandacht aan. Inmiddels is de cultivar ‘Maya’ van de soort Quercus Rhysophylla gekweekt. Deze is ontstaan uit zaailingen van de Quercus rhysophylla en blijkt beter bestand tegen de winterkou dan de gewone soort. Een afstammeling is te bewonderen op de begraafplaats aan de Ninaberlaan. Deze is daar in 2012 geplant en gedijt er prima.

(Foto: Marinus Rouweler)

Bijzonderheden:

  • De soort Q. rhysophylla is een, omstreeks 1978 vanuit Mexico in cultuur gebrachte boom. Deze bleek toen in Noordwest-Europa niet winterhard te zijn.
  • In Mexico zijn meerdere soorten groenblijvende eiken inheems.
  • Misschien biedt de klimaatverandering ook voor deze bomen nieuwe kansen.
  • De bladeren zijn opvallend groot, leerachtige en glanzend. Ze hebben een golvende rand. In de eerste fase zijn de bladeren diep bruinoranje tot karmozijnrood. Later verkleuren ze langzaam naar donkergroen.
  • De boom heeft zijn naam te danken aan Charles Alfred Weatherby ((1875-1949). Rhysophylla komt van het Griekse ῥυσός (rhysos),=gerimpeld en φύλλον (phyllon)=blad.

Locatie:
Op de begraafplaats aan de Ninaberlaan.
Coördinaten: 52.383210, 6.452150

Bron:
Quercus rhysophylla ‘Maya’

(Foto: Marinus Rouweler)

De reuzenlevensboom (Thuja plicata ‘Zebrina’

Bijzonderheden:

In een van mijn naslagwerken las ik dat de reuzenlevensboom een echte ‘begraafplaatsboom’ is. Op de gemeentelijke begraafplaats aan de Ninaberlaan hoef je niet lang naar deze boom te zoeken. Na de ingang staat rechts aan het pad een volwassen reuzenlevensboom.

Naambordje bij boom (Foto: Marinus Rouweler)

Bijzonderheden:

  • In het midden van de 19de eeuw werd de reuzenlevensboom in Noord-Amerika ontdekt door plantenverzamelaar William Lobb. Het verzamelde zaad nam hij mee naar Engeland. De boom raakte in de mode bij landgoedeigenaren.
  • De boom op de begraafplaats is er in 1918 geplant en is inmiddels dus al meer dan 100 jaar oud.
  • De reuzenlevensboom heeft glanzende, donkergroene schubachtige bladeren die dakpansgewijs op de takken liggen en van onder wittig zijn.
  • De soortnaam ‘Zebrina’ dankt de boom aan het gestreepte patroon op de bovenzijde van de twijgen.
  • Mensen schreven de Thuja plicatan een grote kracht toe en dachten dat je iets van die krachten kon ontvangen door met je rug tegen zo’n boom te gaan staan.
  • De reuzenlevensboom staat bekend om zijn sterke, prettige geur na kneuzing.
  • De reuzenlevensboom levert licht en duurzaam hout waaronder oranjebruin kernhout. Dit staat bekend als western red cedar en wordt veel gebruikt voor palen en schuttingen.
Een ‘zebra-patroon’
Reuzenlevensboom (Thuja plicata ‘Zebrina’) (Foto: Marinus Rouweler)

Locatie:
op de gemeentelijke begraafplaats Hellendoorn, Ninaberlaan 34
Coördinaten: 52.381783,6.453056

Bronnen:
https://www.botanischetuinen.nl/planten/plant/1639/thuja-plicata/