Zwarte dennen/Oostenrijkse dennen (Pinus nigra subs. nigra) aan de Meester Tijhuisweg

Drie van de zeven zwarte dennen

Woensdag 20 maart 2013 hebben leerlingen van de groep acht van basisschool De Rietslenke zeven zwarte dennen (Pinus nigra subsp. nigra) geplant aan de noordkant (bij de bushaltes) van het NS-station in Nijverdal.
De Pinus nigra subs. nigra die ook wel Oostenrijkse den wordt genoemd , komt van nature voor in Oostenrijk, Midden-Italië en de Balkan. Deze den is goed bestand tegen de zeewind en is om die reden veel aangeplant in de kustgebieden. Hij stelt weinig eisen aan de bodem.

Bijzonderheden

  • Ook op andere plekken in de gemeente HelHellendoorn zijn zwarte dennen te bewonderen:
    • in 2011 zijn er zes geplant bij ‘Het Ravijn’;
    • In 2009 zijn er vier geplant op het Kuperserf.
  • De boom heeft een opvallende piramide-achtige vorm.
  • De donkergroen naalden van de boom staan min of meer loodrecht van de twijgen af en worden niet langer dan 10 cm. Ze zijn stijf, gebogen en prikkend.
  • De boom is , vanwege het feit dat de naalden het hele jaar aan de boom blijven, een zeer effectieve afvanger van fijnstof.
  • Een nadeel van deze ‘evergreens’ is dat ze het hele jaar water aan de bodem onttrekken, zodat de grond onder de dennen eerder verdroogt.
  • De boom is rond 1835 in cultuur gebracht en in 1869 grootschaling aangeplant bij de bosaanleg in de duinen bij Schoorl en Wassenaar
  • In ‘Groei en Bloei” januari 1971 las ik, dat konijnen op hun manier van zwarte-/Oostenrijkse dennen houden. Jonge exemplaren moeten daarom met een gaasje tegen aanwezige konijnen beschermd worden.

Locatie:
De Meester Tijhuisstraat in Nijverdal
coördinaten: 52.367050,6.461903

Bron:
Klinkspoor, TH. H. (1972). Bomenboek. Nederland: Kosmos.

Perzisch IJzerhoutbomen (Parrotia persica ‘bella’) aan de Zonnebloemstraat

Toen ik in februari 2019 in de Zonnebloemstraat liep, zag ik een aantal bomen met bijzondere bloempjes op de takken.
Het blijken Perzisch IJzerhoutbomen te zijn en wel de cultivar ‘bella’.
De naam van de boom verwijst naar de Duitse natuuronderzoeker Friedrich Parrot. Deze ontdekkingsreiziger beklom in 1829 de berg Arat, waar volgens de geschriften de Ark van Noach zou zijn gestrand. Rond diezelfde tijd ontdekte de Rus Carl van Meyer tijdens zijn treltocht door de Kaukasus een nog onbekende boom. Als eerbetoon aan Parrot doopte Von Meyer de boom ‘Parrotia persica’

Bijzonderheden

Parrotia persica ‘bella’ herfstkleuren Afb. Ten Hoven Bomen
  • Rond februari verschijnen er aan op de kale takken bloempjes met rode meeldraden. Ze lijken wel een beetje op de bloempjes van de toverhazelaar. Dat is niet toevallig, want de bomen zijn verwant aan elkaar.
  • De jonge blaadjes zijn eerst wijnrood van kleur en verolgens worden ze groen. In de herfst zijn de bladeren het mooist. De kleurschakering is dan heel groot, van knalgeel tot paarsrood. De boom staat figuurlijk in vuur en vlam.
  • De Parrotia’s persica ‘bella’ zijn aangeplant omdat ze bekend staan als goede straatbomen: grote sierwaarde en weinig overlast.
  • Een van de oudste ijzerhoutbomen staat in het Westerpark in Amsterdam. Dit park is in 1891 aangelegd. Uit die tijd dateert ook de parrotia.
  • In het hout van de Parrotia is geen kleurverschil tussen kern- en spinthout te onderscheiden; beide zijn vuilwit van kleur. Waarschijnlijk heeft de boom daar de naam ‘ijzerhout’ aan te danken.

Locatie:
De Zonnebloemstraat in Nijverdal
Coördinaten: 52.361249,6.462869

Bron:

  • Bomencatalogus Bomenmuseum Wateringse Veld
  • Fontaine, F.J., 1998 Park- en Laanbomen, BoomSpiegel 14, Haaren